پشكا زكر و دوعایان
ب: دێ صهلهواتان دهیه سهر پێغهمبهری . موسلم ڤێ فهرموودهیێ ڤهدگوهێزیت
ههروهسا دێ بێژی: ئانكو: ((خودایێ من؛ ئهی خودانێ ڤێ گازییا تهمام، خودانێ ڤێ نڤێژا دێ هێته ئهنجامدان، تۆ بلندترین پله و پلهیێن زێدهتر بده موحهممهدی، تۆ وی بگههینه وی جهێ پيروز، ئهو جهێ ته ژڤان پێ دایه وی)). بۆخاری ڤێ فهرموودهیێ ڤهدگوهێزیت.
د ناڤبهرا بانگ و قامهتێدا دێ دوعایان كهی، چونكی دوعایێن وی دهمی ناهێنه زڤڕاندن.
ب: 1- دێ ئایهتا كورسییێ خوينم. ﴿اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ﴾ [البقرة: ٢٥٥].
2- و بخوینه: بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ 1 اللَّهُ الصَّمَدُ 2 لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ 3 وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ 4﴾ [الإخلاص: 1-4] سێ جاران.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ 1 مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ 2 وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ 3 وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ 4 وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ 5﴾ [الفلق: 1-5] سێ جاران
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ 1 مَلِكِ النَّاسِ 2 إِلَهِ النَّاسِ 3 مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ 4 الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ 5 مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ 6﴾ [الناس: 1-6] سێ جاران.
3: «اللهم أنت ربي لا إله إلا أنت، خلقتني و أنا عبدك، و أنا على عهدك و وعدك ما استطعت، أعوذ بك من شر ما صنعت، أبوء لك بنعمتك علي، و أبوء بذنبي، فاغفر لي، فإنه لا يغفر الذنوب إلا أنت». ئانكو: ((خودایێ من؛ تو خودایێ منی، چ خودایێن ههژی پهرستنێ نینن ژبلی ته، ته ئهز یێ چێكریم و ئهز عهبدێ تهمه و هندی ئهز بشێم ئهز یێ ل سهر سۆز و ژڤانێن ته، ئهز خۆ ب ته دپارێزم ژ خرابییا كارێن خۆ، ئهز دانپێدانێ ب نیعمهتێن ته دكهم ل سهر خۆ و ئهز دانپێدانێ ب گونهها خۆ دكهم، ڤێجا تۆ گونهها من ژێببه، چونكی ژبلی ته كهس نینه گونههان ژێ ببهت)). بۆخاری ڤێ فهرموودهیێ ڤهدگوهێزیت.
ب: «سبحانك اللهم وبحمدك، أشهد أن لا إله إلا أنت، أستغفرك وأتوب إليك». ئانكو: ((خودایێ من؛ دویراتی ژ ههمی كێماسییان بۆ ته بیت و ئهز سوپاسییا ته دكهم، ئهز شههدهییێ ددهم كو چ خودایێن ههژی پهرستنێ نینن ژبلی ته، ئهز داخوازا ژێبرنا گونههان ژته دكهم و تهوبه دكهم و دزڤڕمه لایێ ته)). ئهبو داوود و تیرمذی و هندهكێن دى ڤێ فهرموودهیێ ڤهدگوهێزن.
ب: «بسم الله، والحمد لله ﴿سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ 13 وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ 14﴾ [الزخرف: 13-14]، الحمد لله، الحمد لله، الحمد لله، الله أكبر، الله أكبر، الله أكبر، سبحانك اللهم إني ظلمت نفسي فاغفر لي؛ فإنه لا يغفر الذنوب إلا أنت»
ئانكو: ((ب ناڤێ خودێ، سوپاسی بۆ خودێ بن، ((دویراتی ژ ههمی كێماسییان بۆ وی بیت یێ ئهڤه بۆ مه سهرچهمییایی لێ كری و مه شیانێن وێ نهبوون، ئهم ههر دێ زڤرینه لایێ خودایێ خۆ))، سوپاسی بۆ خودێ بن، سوپاسی بۆ خودێ بن، سوپاسی بۆ خودێ بن، خودێ ژ ههمی تشتان مهزنتره، خودێ ژ ههمی تشتان مهزنتره، خودێ ژ ههمی تشتان مهزنتره، خودایێ من؛ دویراتی ژ ههمی كێماسییان بۆ ته بیت، ب ڕاستی من زۆڕداری یا ل نهفسا خۆ كری، تۆ گونههێن من ژێببه؛ چونكی ژبلی ته كهس گونههان ژێ نابهت)). ئهبو داوود و تیرمذی ڤێ فهرموودهیێ ڤهدگوهێزن.
ب: «الله أكبر، الله أكبر، الله أكبر ﴿سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ 13 وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ 14﴾ [الزخرف: 13-14]، اللهم إنا نسألك في سفرنا هذا البر والتقوى ومن العمل ما ترضى، اللهم هون علينا سفرنا هذا، واطو عنا بعده، اللهم أنت الصاحب في السفر، والخليفة في الأهل، اللهم إني أعوذ بك من وعثاء السفر، وكآبة المنظر، وسوء المنقلب، في المال والأهل».
ئانكو: ((ب ناڤێ خودێ، ب ناڤێ خودێ، ب ناڤێ خودێ ((دویراتی ژ ههمی كێماسییان بۆ وی بیت یێ ئهڤه بۆ مه سهرچهمییایی لێ كری و مه شیانێن وێ نهبوون، ئهم ههر دێ زڤرینه لایێ خودایێ خۆ))، خودایێ من؛ ئهم داخوازێ ژ ته دكهین تۆ د ڤێ گهشتێدا باشییێ و تهقوایێ ب ڕزقێ مه بكهی و وان كار و كریاران ب ڕزقێ مه بكهی یێن تۆ ژێ ڕازی، یا خودێ تۆ ڤێ گهشتا مه ل سهر مه سڤك بكهی، دویراتییا وێ بۆ مه لێك بپێچی، خودایێ من؛ تۆ ههڤالی د گهشتێدا، تۆ چاڤدێری ل سهر مالا مه، خودایێ من؛ ئهز خۆ ب ته دپارێزم ژ زهحمهتییا گهشتێ و دیمهنێن دلئێش، و كو بزڤڕم و گوهۆڕینێن نهخۆش د مال و كهس و كارێن مندا ڕویدابن)).
ئهگهر ژ گهشتا خۆ زڤڕی ژی، دێ ئهڤا بهری نوكه بێژیت و دێ ڤێ ل سهر زێده كهت: «آيبون، تائبون، عابدون، لربنا حامدون». ئانكو: ((ئهم زڤڕین، ئهم تهوبهكارین، ئهم عیبادهتكهرین، ئهم سوپاسییا خودایێ خۆ دكهین)). موسلم ڤێ فهرموودهیێ ڤهدگوهێزیت
ب: «لا إله إلا الله وحده لا شريك له، له الملك، وله الحمد، يحيي ويميت، وهو حي لا يموت، بيده الخير، وهو على كل شيء قدير». ئانكو: ((چ خودایێن ههژی پهرستنێ نینن ژبلی خودێ، یێ ب تنێیه و بێ ههڤاله, مولك و دهستههلات ههمی یێ وییه، سوپاسی ههر بۆ وی دهێتهكرن، ئهوه چێكریان ساخ دكهتن و دمرینیــت و ئهو بهردهوام یێ ساخه و نامریت، خێر ههمی یا د دهستێ ویدا، ئهو ل سهر ههمی تشتان یێ ب شیانه)). تیرمذی و ئبن ماجه ڤێ فهرموودهیێ ڤهدگوهێزن.
ب: ((اللهم صل على محمد و على آل محمد كما صليت على إبراهيم و على آل إبراهيم إنك حميد مجيد. اللهم بارك على محمد و على آل محمد كما باركت على إبراهيم و على آل إبراهيم إنك حميد مجيد)). ئانكو: ((خودایێ من؛ تۆ ب باشی بهحسێ موحهممهدی و بنهمالا موحهممهدی بكه، كا چاوا ته ب باشی بهحسێ ئیبراهیمی و بنهمالا ئیبراهیمی كری، و بهرهكهتێ بڕێژه سهر موحهممهدی و بنهمالا موحهممهدی، كا چاوا ته بهرهكهت داڕێتییه سهر ئیبراهیمی و بنهمالا ئیبراهیمی، هندیكه تۆیی؛ گهلهك سوپاسییا ته دهێتهكرن و تۆ مهزن دهێیه دانان)). بۆخاری و موسلم ڤێ فهرموودهیێ ڤهدگوهێزن.
*******